گذری بر اوضاع فرهنگی جامعه

دوران امامت امام علی النقی علیه السلام به دلیل گسترش فرهنگی در گرایش های اعتقادی و بحث های علمی که از برخورد میان مکتب های کلامی و تحولات فرهنگی مختلف ناشی شده بود از ویژگی خاصی برخوردار است. در این دوران، مکتب های عقیدتی گوناگونی چون «معتزله» و «اشاعره» گسترش یافته و پراکندگی آرای فراوانی در سطح فرهنگی جامعه پدید آمده بود. مباحثی کلان چون جبر و تفویض، ممکن یا ناممکن بودن رؤیت خداوند، تجسیم و مباحثی از این قبیل، افکار عمومی جامعه را دست خوش تاخت و تازهای فکری کرده بود. سرچشمه این تحولات فکری، در رویکرد دولت عباسی به مسائل علمی و فرهنگی و نیز هجوم فلسفه و کلام دیگر ملل به سوی جامعه مسلمانان خلاصه می شود. دستگاه حکومتی، کتاب های علمی دانشمندان ملل دیگر را به عربی ترجمه می کرد و در اختیار مسلمانان می گذاشت. این روند از زمان مأمون آغاز شد و به تدریج ادامه یافت و به اوج خود رسید. او تلاش فراوانی در ترجمه کتاب های دیگر ملل، به ویژه یونان داشت و بودجه بسیاری را در این راه هزینه کرد.

«جرجی زیدان» در این باره می نویسد: «مأمون هم وزن کتاب های ترجمه شده طلا می داد و به قدری به ترجمه کتابها توجه داشت که روی هر کتابی که به نام او ترجمه می شد، از خود علامتی می گذاشت و مردم را به خواندن و فرا گرفتن آن علوم تشویق می کرد. با دانشمندان خلوت می نمود و از معاشرت با آنان لذت می برد».

همه جا حرف از مادر و زحمت های او بود. مدرسه شور و هیجانی به یاد ماندنی داشت. این شور و هیجان درکوچه و خیابان نیز به چشم می خورد. 

«روز مادر» وهفته گرامیداشت مقام زن، تازه شروع شده بود. همه بچه ها درباره هدیه ای که می خواستند به مادرانشان بدهند حرف می زدند و از هر فرصتی برای مشورت با بچه های دیگر برای خریدن هدیه استفاده می کردند. 

فقط من بودم که تنها درگوشه ای از حیاط مدرسه می ایستادم و رؤیای خوشحال کردن مادر را در ذهن می پروراندم. آخر من پولی برای خریدن هدیه ای که مادرم را خوشحال کند، نداشتم. انگار تمام غم های عالم روی دوش من بود. اصلاً دلم نمی خواست بخندم یا در شادی بچه ها شریک باشم. دلم می خواست با ارزش ترین چیز را که می توانستم، به مادرم هدیه کنم اما هرچه فکر می کردم چیزی به ذهنم نمی رسید. از یکی شنیدم که گفت: «با یک نامه هم می شود از زحمات مادر تشکر کرد.» خواستم نامه بنویسم و تمام احساساتم را برای مادر که با خون دل بزرگم کرده بود شرح دهم اما... ناگهان یادم افتاد که مادر سواد خواندن ندارد. کسی هم نبود که نوشته ام را برایش ترجمه کند. آخر زبان اصلی ما ترکی آذری بود و مادر از فارسی هیچ نمی فهمید. 

سلام! از اونجایی که در آستانه نمایشگاه بین المللی کتاب تهران قرار داریم فکر کردم بد نباشه این لینک رو ببینید:

 لیست کتاب های نمایشگاه

متن زیر دل نوشته میکائیل دیانی دانشجوی دانشگاه سمنان خطاب به دانشمند جوان هسته‌ای ایران، مصطفی احمدی روشن است:

پدر مهربان علیرضا احمدی روشن؛ سلام
تو را مصطفی احمدی روشن خطاب نکردم، چون وقتی چشمم به تصویر معصومانه پسرت (علیرضا) افتاد، ناخودآگاه در فکر اتفاقات چند روز اخیر فرو رفتم.
حتما می دانی و دیده ای که از دیروز تا حالا خیلی از رسانه ها – حتی برنامه نود رسانه ملی- در تب و تاب جایزه ای هستند که آن آقا در یک جشنواره از دستان خانم مدنا دریافت کرده است.
از آن طرف هم از ولیعهد ناکام پهلوی گرفته تا آقای خاتمی برای برای این آقا هورا می کشند! چراکه این آقا است که برای ایران افتخار آفریده و صلح دوستی و مهر و محبت و ایثار و فداکاری ایرانیان را به دنیا معرفی کرده!
اما من هرچه با خودم فکر می کنم، می بینم هیچ رخدادی به اندازه شهادت یک دانشمند آن هم به جرم فعالیت و جهاد علمی بیانگر مظلومیت و صلح دوستی ملت ایران نیست؛ اما نمی دانم چرا برخی ها چشم خود را به روی این واقعیت می بندند!
البته شاید در قاموس بعضی ها فقط عکس گرفتن با خانم های نیمه عریان و پوشیدن پاپیون و کراوات – بخوانید لباس رسمی!- نماد صلح دوستی و نوع دوستی است و حتما در قاموس ایشان شهید و شهادت مظهر خشونت و ارتجاع است!
مزد شهادت تو اگرچه فقط در پیشگاه خداوند قابل اندازه گیری است، اما در مرام بعضی ها یک حادثه و تنها یک حادثه است که محل درج آن باید در صفحه حوادث باشد! و نه صفحه اول، چون ممکن است خاطر مبارک برخی خوانندگان مشوش شود!
ولی بدان که ما برای تو هورا می کشیم؛
ما اگرچه روزنامه های رنگارنگ و رسانه های غول پیکر نداریم، اما از عمق جان برای تو هورا می کشیم؛
ما برای تو هورا می کشیم که در گمنامی زندگی کردی تا ما نام و نشان ات را همراه با پر کشیدن ات یاد بگیریم؛
ما برای تو هورا می کشیم که از کودک 4 ساله ات گذشتی تا ما و امثال ما در امنیت و آسایش زندگی کنیم؛
ما برای تو هورا می کشیم که سال ها در کلاس درس و دانشگاه تلاش و مجاهدت کردی تا همگان به عزت و اقتدار ملت ایران اعتراف کنند؛
ما برای تو هورا می کشیم  و برای همه آن هایی که همچون شمع می سوزند تا ایران اسلامی سربلند و سرافراز باشد؛
ما برای احمدی روشن ها، تهرانی مقدم ها، علیمحمدی ها، شهریاری ها، رضایی نژاد ها و چمران ها و ...هورا می کشیم!
ما نه فقط برای آن ها هورا می کشیم، بلکه جان و دار و ندار و زندگی مان را برای خط و مکتب آن ها کف دست می گیریم!
آری، ما فقط برای تو هورا می کشیم!

منبع: ماهنامه تحلیلی-تئوریک دیداری اسلامی/سال پنجم/شماره 41/بهمن و اسفند90

سلام! دیشب یه مشکل عجیب ولی تکراری برام پیش اومد. من یه لپ تاپ با مارک msi دارم. این لپ تاپ من این قابلیت رو داره که تمام تنظمات رو به حالتی برگردونه که از کارخونه بوده. مثلا" اگه از این قابلیت استفاده کنی تمام اطلاعات داخل هارد دیسک پاک می شه و حتی پارتیشن بندی هم به همون حالت کارخونه در میاد. برای فعال کردن این قابلیت باید وقتی کامپیوتر در حالت بوت شدنه درست در همون صفحه ای که اگه دکمه Del رو بزنیم به صفحه Setup کامپیوتر وارد می شیم؛ دکمه F3 رو بزنیم. که در این صورت به محیط Msi Recovery وارد می شیم. و معمولا مشکل از همینجا شروع میشه. وقتی سیستم می خواد بوت بشه چنین پیغامی ظاهر میشه:

Loading freeDOS no KERNEL SYS

مشکل اینه که حتی وقتی هنوز برنامه Recovey هیچ کاری انجام نداده از برنامه خارج بشیم با وجود اینکه اطلاعات هارد دیسک صحیح و سالم سر جاشونه ولی دیگه ویندوز بالا نمی یاد.
حتی وقتی با DVD ویندوز بالا می آیم هم نمی تونیم با گزینه های مربوط به تعمیر ویندوز و تعمیر قسمت بوت و... مشکل رو حل کنیم. من توی اینترنت جستجو کردم. بعضی سایت ها استفاده از ابزار bootrec و بعضی دیگه bcdBoot و bcdEdit رو پیشنهاد کرده بودن و تقریبا" توضیحات کاملی هم داده بودن ولی متأسفانه با خطاهایی که در حین کارد بوجود میومد مشکل من رو نمی تونستن حل کنن.
متأسفانه اجازه نصب دوباره ویندوز هم داده نمی شه. کلافه شده بودم چون تقریبا" همه راهها رو رفته بودم ولی همشون بن بست بود. خوشبختانه من این مشکل رو حل کردم.

راه حل مشکل در ادامه مطلب...

1. فرمان رهبرم عزیزمه که شرعا و قانونا ولی امر مسلمین و نایب امام زمان (عج) است.
2. پیام شهدا و بخصوص امام شهدا بر حفظ نظام که از اوجب واجبات است و حاصل خون شهدا و مجاهدتهای آنهاست.
3. دشمن می خواهد دولت و ملت را در مقابل هم قرار دهد نه در کنار هم.
4. می خواهم از حق تعیین وکیل و نماینده برای مشارکت جدی در نظام استفاده کنم.
5. می خواهم نه ی محکمی به تمامی شیفتگان زر و زور و تزویر بگویم.
6. می خواهم ثابت کنم که هنوز که هنوز است ما پای این نظام مقدس ایستاده ایم و نیم قدمی هم پا عقب نمی کشیم.
7. می خواهم پویایی این نظام را با وجود اینکه در انقلاب حضور نداشتم اثبات کنم و بگویم من جوانه ی پویای این انقلابم.
8. در جبهه حق و باطل در یک طرف فقط ایران اسلامی است و معدودی از دوستان بین المللی اش.
9. نمی توانم با وجود انقلاب و نظام مقدس اسلامی ایران پیشرفت های چشم گیر کشورم را در همه ی عرصه ها نادیده بگیرم.
10. نمی خواهم نااهلان بواسطه عدم حضور من از شرایط سوء استفاده کنند.
11. نمی خواهم تجربه های تلخ بی بصیرتی های قبل تکرار شود.